Biraz vazgeçtiklerimizden, biraz da yitirdiklerimizden bahsedeceğim.. Yıllar geçtikçe, her şeyimizi kaybetmeye başlıyoruz.. İlk kaybettiğimizin başını ruhumuz çekiyor... Vazgeçemediklerimizden bir anda vazgeçiyor, yapmam dediğimiz her şeyi bir anda en iyi yapan oluyoruz.. Bazen hırsımıza yeniliyor, bazense menfaatimize boyun eğiyoruz..
Dostluğun ve arkadaşlığın kendini tükettiği bu günlerde, kendinizden başka birine güvenmenin anlamı anlamsızlaşıyor..
Aslında insan elde ettiklerinin ve kaybettiklerinin muhasebesini iyi yapabilse, bu anlamsız mücadelenin bir parça değerinin olmadığını anlayacaktır..
Eskiden savaş yapılırken askerler gelebilecek herhangi bir saldırıyı kontrol edebilmek amacıyla sırtlarını bir ağaca, kayaya veya taşa vererek ok atarlarmış. Bu nedenle de sırta dayanan taşın ismi ARKA-TAŞ’dan ARKADAŞ şeklinde dilimize yerleşmiş ve bugün bile, güvenebileceğimiz bizi arkadan vurmayacak olan samimiyetine güvendiğimiz kişilere verdiğimiz isimdir diyor yazar...
Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü’nde “arkadaş” kelimesinin anlamı şudur : 1-Birbirlerine karşı sevgi ve anlayış gösteren kimselerden her biri, yâren. 2- Bir ortamda birlikte bulunanlardan her biri.
“Dost” kelimesinin anlamı ise: Sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş, iyi görüşülen kimse.
Burada bence ince bir nüans var ve şu sonuç ortaya çıkıyor : Demek ki, her arkadaş aslında iyi bir dost olmasa da, her dost aynı zamanda bir arkadaştır.
Dostluklar vefa ile güçlenir ve taçlanırlar. Ancak dostluğun önemli ve vazgeçilmez kuralları vardır. Dostluk; karşılıklı özveri ister, ikiyüzlülüğü sevmez ve yalanı bağışlamaz. “Eğer herkes dost sandığı kimselerin bir de kendi arkasından söylemiş olduklarını duysaydı, dünyada dost kalmazdı.” demiş Blaise Pascal.
Dostluk, zamana dayalı olarak güç oluşan bir değerdir. Gerçek dostluklarda vefa, saygı, özveri ve sevgi vardır. Dostluklar arasında hiçbir şekilde çıkar ilişkisi bulunmamalıdır.
Dedim ya zaman geçtikçe her şeyimizi kaybediyor, hırslarımız uğruna kendimizden geçiyoruz...Geriye kalan kırıntılarla ömür boyu yol yürümeye çalışıyoruz.
Etrafımızdaki dost sandığımız "kırıntı karakter" sahibi insanların ucuz hesaplarının kurbanı oluyoruz. Kelimesinin adamına rastlamanın "fırsat" sayıldığı günler yaşıyoruz..
Düşman aramanın manasız olduğu, yılanların dost kılığına girdiği günlerin "hayırlara vesile" olmasını temenni ediyorum..
Haftanın Sözü;
Yıldızlara bakan insan, önüne çıkan çamur birikintilerine girmeye mahkumdur..