Bu satırlar bir tanışmanın değil belkide çoktan başlamış bir yolculuğun ilk durağı.
Kocaeli Meydanda bugün yalnızca bir köşe açılmıyor, kelimelerin kalpten kalbe geçmesine izin veren sessiz bir kapı aralanıyor. Ben bu köşeye yüksek sesle konuşmak için değil duyulanı anlamak görüleni biraz daha derin görmek ve bazende susmanın ne anlattığını birlikte hissetmek için geliyorum.Hayatın telaşında gözden kaçan ayrıntılar var bir bakış yarım kalmış bir cümle içimize attığımız duygular bu köşede yazacaklarım kusursuz cevaplar değil samimi sorular olacak. Bazen kendime bazen size bazende hayata sorulmuş. Çünkü inanıyorumki insan en çok anlaşıldığını hissettiği yerde iyileşir.Bugün burada buluşmamız bir rastlantı değil aynı şehirde nefes alan benzer duygularla yorulan insanların yollarının kesişmesi eğer bu satırlarda kendinizden küçük bir parça bulursanız bilinki bu köşe amacına ulaşmıştır.Ben Özlem hoş geldiniz bundan sonra kelimelerde buluşacağız..
